မြန်မာ့ ဓလေ့ထုံးတမ်းများ — ဗုဒ္ဓဘာသာ၊ ဘာသာ၊ ရိုးရာ နှင့် နေ့စဉ်ဘဝ

အနှစ်ချုပ်

✓Reviewed by Myo Min Oo မြန်မာနိုင်ငံ၏ အဓိကယဉ်ကျေးမှုဟူသည် မည်သည့်တစ်ခုတည်းသော ဓာတ်ပုံဖြင့်မဆို အကျဉ်းချုပ်ကောင်း၍မဆုံးနိုင်သောမြန်မာ့ ဓလေ့ထုံးတမ်း၊ ဘာသာရေး၊ ဘာသာစကားနှင့် လူမှုဘဝတို့ပေါင်းစည်းထားသော တောက်ပသောသောကြယ်တည်ယောင်တစ်ခုဖြစ်သည်။ UNESCO အမူရာ ယဉ်ကျေးမှု အမွေအနှစ် စာမျက်နှာ အရ မြန်မာနိုင်ငံသည် ၂၀၂၄ ခုနှစ်တွင် သင်္ကြန်ရေသဘင် ပွဲတော်ကို ကမ္ဘာ့ရိုးရာ အမွေအနှစ်အဖြစ် ကြေငြာမှတ်ပုံတင်ခဲ့ပြီး ၂၀၂၆ ခုနှစ်တွင် သနပ်ခါးထုံးမှု ယဉ်ကျေးမှုကိုလည်း မှတ်ပုံတင်ရန် လျောက်ထားဆဲဖြစ်သည်။ ဤဆောင်းပါးတွင် မြန်မာ့ ဓလေ့ထုံးတမ်းများ၏ အဓိကရင်းမြစ်များကို ဆင်ခြင်ဆန်းစစ်ကြမည်ဖြစ်သည်။...

1 min read

မာတိကာ

  1. 1 မြန်မာ့ ယဉ်ကျေးမှုတွင် ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ အခြေခံအချက်
  2. 2 မြန်မာ့ ယဉ်ကျေးမှု၏ သမိုင်းကြောင်း — ပုဂံမှ ကိုလိုနီခေတ်အထိ
  3. 3 သင်္ကြန်ပွဲတော် — မြန်မာ့ ဓမ္မတာ ဆောင်ရွက်ချက်တိုင်း၏ ရင်းနှီးမြစ်
  4. 4 သနပ်ခါး — မြန်မာ့ ဓလေ့ထုံးတမ်း ယဉ်ကျေးမှု၏ တံဆိပ်
  5. 5 မြန်မာ့ ဘာသာစကားနှင့် ကဗျာ-ဂီတ အနုပညာ
  6. 6 မြန်မာ့ ယဉ်ကျေးမှု — အစားအသောက်နှင့် ထမင်းစားဓလေ့
  7. 7 တိုင်းရင်းသားလူမျိုးစု ယဉ်ကျေးမှုနှင့် ဗမာ ယဉ်ကျေးမှု ဆက်ဆံရေး
  8. 8 မြန်မာ့ ရိုးရာ ဝတ်စားဆင်ယင်မှု ဓလေ့
  9. 9 မြန်မာ့ ယဉ်ကျေးမှု — ၂၀၂၆ ခုနှစ်တွင် ကြုံတွေ့နေသော စိန်ခေါ်မှုများ
  10. 10 မြန်မာ့ ယဉ်ကျေးမှု — မေးခွန်းများ အဖြေပေးချက် (FAQ)
  11. 10.1 မြန်မာ့ ဘာသာရေး ဆောင်ရွက်ချက် မည်သည့်ဘာသာ ဦးစားပေးသနည်း?
  12. 10.2 မြန်မာ့ ဓမ္မတာ ပွဲတော်မြောက်ပွဲများ မည်သည်တို့ ရှိသနည်း?
  13. 10.3 မြန်မာနိုင်ငံ ၌ မည်သည့် ဘာသာစကားများ ပြောကြသနည်း?
  14. 10.4 မြန်မာ့ ဝတ်ဆင်မှု ဓလေ့ မည်ကဲ့သို့ ဖြစ်သနည်း?
  15. 10.5 မြန်မာ့ ယဉ်ကျေးမှုတွင် မည်သည်ကို မပြုသင့်သနည်း?
  16. 10.6 ရန်ကုန်မြို့ ၌ မြန်မာ့ ယဉ်ကျေးမှုကို မည်ကဲ့သို့ ကြုံတွေ့နိုင်သနည်း?
  17. 11 အကောင်းဆုံး ကောက်ချက်များ — မြန်မာ့ ဓမ္မတာ ယဉ်ကျေးမှု
  18. 12 အရင်းအမြစ်များ
Reviewed by Myo Min Oo

မြန်မာနိုင်ငံ၏ အဓိကယဉ်ကျေးမှုဟူသည် မည်သည့်တစ်ခုတည်းသော ဓာတ်ပုံဖြင့်မဆို အကျဉ်းချုပ်ကောင်း၍မဆုံးနိုင်သောမြန်မာ့ ဓလေ့ထုံးတမ်း၊ ဘာသာရေး၊ ဘာသာစကားနှင့် လူမှုဘဝတို့ပေါင်းစည်းထားသော တောက်ပသောသောကြယ်တည်ယောင်တစ်ခုဖြစ်သည်။ UNESCO အမူရာ ယဉ်ကျေးမှု အမွေအနှစ် စာမျက်နှာ အရ မြန်မာနိုင်ငံသည် ၂၀၂၄ ခုနှစ်တွင် သင်္ကြန်ရေသဘင် ပွဲတော်ကို ကမ္ဘာ့ရိုးရာ အမွေအနှစ်အဖြစ် ကြေငြာမှတ်ပုံတင်ခဲ့ပြီး ၂၀၂၆ ခုနှစ်တွင် သနပ်ခါးထုံးမှု ယဉ်ကျေးမှုကိုလည်း မှတ်ပုံတင်ရန် လျောက်ထားဆဲဖြစ်သည်။ ဤဆောင်းပါးတွင် မြန်မာ့ ဓလေ့ထုံးတမ်းများ၏ အဓိကရင်းမြစ်များကို ဆင်ခြင်ဆန်းစစ်ကြမည်ဖြစ်သည်။

အကျဉ်းချုပ်မြန်မာနိုင်ငံ၏ အဓိကယဉ်ကျေးမှုမှာ ထေရဝါဒ ဗုဒ္ဓဘာသာကိုအခြေခံသော ဗမာလူမျိုးများ၏ ယဉ်ကျေးမှုဖြစ်ပြီး ဘာသာ၊ ဓလေ့ထုံးတမ်း၊ အနုပညာနှင့် ထမင်းစားယဉ်ကျေးမှုတို့ဖြင့် ဖွဲ့စည်းသည်။ World Bank ၏ ၂၀၂၅ ခုနှစ် ကိန်းဂဏာန်းများအရ မြန်မာနိုင်ငံတွင် လူဦးရေ ၅ ကုဋေ ၄ သိန်းကျော်ရှိပြီး ၁၃၅ မျိုး ကျော်သော တိုင်းရင်းသားလူမျိုးစုများ ပါဝင်နေသောကြောင့် ဤ “အဓိကယဉ်ကျေးမှု” ဆိုသည်မှာ ဗမာလူမျိုး၏ ဓလေ့ထုံးတမ်းများဖြစ်ပြီး ကျန်တိုင်းရင်းသားများ၏ ထူးခြားသောဝိသေသများကိုလည်း ပါဝင်ပေါ်ညွှန်းသည်ဟုနားလည်သင့်သည်။

မြန်မာ့ ယဉ်ကျေးမှုတွင် ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ အခြေခံအချက်

မြန်မာနိုင်ငံ၌ ဗုဒ္ဓဘာသာဟူသည် ယဉ်ကျေးမှု၏ ကျောရိုးဖြစ်သည်။ ထေရဝါဒ ဗုဒ္ဓဘာသာသည် နိုင်ငံ၏ ဘာသာရေး ကောင်းကင်ကို ညနေနေဝင်ရောင်ကဲ့သို့ ပြည်စုံထိုးထွင်းနေသည်။ ဘုရားကျောင်း ဝတ်ကျောင်းဆင်းရန်၊ ရဟန်းသံဃာတော်များကို ဆွမ်းကပ်လှူရန်၊ ဘုရားပွဲများ တက်ရောက်ရန် ဤသည်တို့မှာ မြန်မာ့နေ့စဉ်ဘဝ၏ အစိတ်အပိုင်းများဖြစ်သည်။ မြန်မာ့ ဘာသာရေးဘဝသည် ဘောင်ကျဉ်းသော ဘုရားဝတ်ပြုမှုမျှသာမက ဒါနပြုလှူဒါန်းမှု၊ သို့မဟုတ် ပင်တင်မှုနှင့် ကျင်းပသော ပွဲတော်များကဲ့သို့ လူမှုဘဝတစ်ရပ်လုံးကို ချုပ်ကြပ်ထားသည်။

မြန်မာနိုင်ငံ လူဦးရေ (၂၀၂၅)၅ ကုဋေ ၄ သိန်းကျော် (World Bank ၂၀၂၅)
UNESCO မှ ကြေငြာမှတ်ပုံတင်ထားသော မြန်မာ့ ရိုးရာ ဓလေ့သင်္ကြန်ရေသဘင် (၂၀၂၄) (UNESCO ICH)
လူနေမှုသက်တမ်း (၂၀၂၄)နှစ် ၆၇ (World Bank ၂၀၂၄)
UNESCO ၂၀၂၆ ခုနှစ် လျောက်ထားဆဲ ဓလေ့သနပ်ခါး ထုံးသည့် ဓလေ့ (UNESCO ICH ၂၀၂၆)

မြန်မာနိုင်ငံ၌ ဘုရားကျောင်းများ ဟူသည် ကျောင်းများ၊ ကြားနာမှုနေရာများနှင့် လူမှုဘဝဆုံချက်များဖြစ်ကြသည်။ မြတ်ဗုဒ္ဓ၏ သွန်သင်ချက်များ — ကမ္မ (karma)၊ ဒါန (dana) နှင့် သမ္မာမဂ်ဖြစ်သော မဂ်ရှစ်ပါး — ဤသည်တို့မှာ မြန်မာများ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ချမှတ်ပုံနှင့် လူမှုဆက်ဆံရေးကို ၾကီးစွာ လွှမ်းမိုးသည်။ ရန်ကုန်မြို့ရှိ ရွှေတိဂုံဘုရားကဲ့သို့ နာမည်ကြီးသောဘုရားများသည် ဓမ္မဘုရားကန်တော့ပွဲများ ကျင်းပသည့်နေရာများသာမက ဘဝ၏ ဆောင်ရွက်ချက်တိုင်းတွင် ဗဟိုဌာနဖြစ်သည်။ ရွှေတိဂုံစေတီတော် ပွဲတော်များနှင့် ဓလေ့ထုံးတမ်းများ ကိုလည်း ဤနှင့်ချိတ်ဆက်ဆင်ခြင်သင့်သည်။

မြန်မာ့ ယဉ်ကျေးမှု၏ သမိုင်းကြောင်း — ပုဂံမှ ကိုလိုနီခေတ်အထိ

မြန်မာ့ ယဉ်ကျေးမှုမှာ ပုဂံကိုအခြေပြုသော ၁၁ ရာစုနှစ် မင်းဆက်မှ စစ်မှန်သောပုံသဏ္ဌာန်ကို ရရှိသည်ဟု သမိုင်းပညာရှင်များ ဆိုကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် ဘုရင် အနောရထာ (Anawrahta) သည် ထေရဝါဒ ဗုဒ္ဓဘာသာကို အသိအမှတ်ပြုဘာသာအဖြစ် ကြေညာပြီး မြန်မာဘာသာစကား၊ ရိုးရာသင်ကြားပညာနှင့် ကဗျာ-ဂီတ ဓလေ့ တို့ကို တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ ၁၉ ရာစုနှစ်တွင် ဗြိတိသျှ ကိုလိုနီ အုပ်ချုပ်မှုသည် ကနောင်ခေတ် ဗမာ့ ကောလိပ်ပညာရေး ပုံစံကို ဖျက်ဆီးပြီး အင်္ဂလိပ်-မြန်မာ ကော်ဖီဆိုင် ယဉ်ကျေးမှုနှင့် မြို့ပြဘဝ ဓလေ့ တို့ကို ပြောင်းလဲစေသည်။ ၁၉၄၈ ခုနှစ် လွတ်လပ်ရေးရပြီးနောက် မြန်မာများသည် မိမိတို့ ယဉ်ကျေးမှု ရိုးရာဓလေ့ ကို နောက်တဖန် ပြန်ထောက်ပင့်ကြသည်။

သင်္ကြန်ပွဲတော် — မြန်မာ့ ဓမ္မတာ ဆောင်ရွက်ချက်တိုင်း၏ ရင်းနှီးမြစ်

မြန်မာ့ ပွဲတော်များထဲတွင် သင်္ကြန်ရေသဘင်ပွဲသည် ထင်ရှားပြောင်မြောက်ဆုံးဖြစ်သည်။ UNESCO Intangible Cultural Heritage က ၂၀၂၄ ခုနှစ်တွင် “Myanmar Traditional New Year Atā Thingyan Festival” ကို ကမ္ဘာ့ ရိုးရာ အမွေအနှစ်အဖြစ် တရားဝင် မှတ်ပုံတင်ကြောင်းကြေညာသောကြောင့် ဤပွဲတော်၏ ကမ္ဘာ့ အဆင့်ရပ်တည်မှုကို ထင်ဟပ်ပြသည်။ ထိုပွဲတော်သည် နွေဦးဧပြီလတွင် ကျင်းပပြီး ရေမဖြန်းဖြတ် ဟောင်းသောနှစ်ကိုဆေးကြောကာ နတ်ဆရာ သကြေ (Thagyamin) ကိုကြိုဆိုသည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။ ရန်ကုန်မြို့တစ်ဝှမ်းတွင် ထိုနေ့ကြားလမ်းများ ပေ တတ်ထွက်ကာ ရေသဘင်ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် ပြည်ဝနေလေ့ရှိသည်။

မြန်မာ့ ယဉ်ကျေးမှုတွင် ဘာသာရေး၊ ဓလေ့ထုံးတမ်းနှင့် နေ့စဉ်ဘဝတို့သည် ကွဲမပြားနိုင်သောပုံစံဖြင့် ရောသမမွှေ ပေါင်းစည်းနေကြသည်။

ပွဲတော်ကြီးများတွင် ထပ်မံပါဝင်သည့် တော်သလင်းပွဲ၊ ကထိန်ပွဲ၊ ဗောဓိပူဇာပွဲ တို့သည်လည်း မြန်မာ့ ဓမ္မတာ ပွဲစဉ်နှစ်ပတ်လည်ကို ဖြည့်စုံပေးသည်။ ဝါတွင်းကာလတွင် ရဟန်းများ ကျောင်းဆင်း၍ အမျိုးသားများ ရဟန်းသွားဖြစ်ရသည့် ဓလေ့ကလည်း မြန်မာ ယောကျ်ားများ၏ ဘဝကြာ ထင်ဟပ်မှုကို ဖန်တီးပေးသည်။ မြန်မာ့ ရိုးရာ အလှူပွဲ ယဉ်ကျေးမှု ကိုလည်း ဆက်လက် ဖတ်ရှုနိုင်သည်။

မြန်မာ့ ဘုရားကျောင်းတွင် ရဟန်းသံဃာတော်များ နံနက်ဆွမ်းကပ်မှု ဓလေ့ ပြုလုပ်နေသောပုံ

သနပ်ခါး — မြန်မာ့ ဓလေ့ထုံးတမ်း ယဉ်ကျေးမှု၏ တံဆိပ်

သနပ်ခါး (Thanakha) ထုံးသည့် ဓလေ့သည် မြန်မာ့ ဘဝ၌ ဗမာ၊ မွန်၊ ရှမ်းနှင့် ကရင် လူမျိုးစုများ ပါဝင်ရာ မြန်မာ့ ဆုံမှတ်တစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ သနပ်ခါးသစ်ကို ကြွေပြားပေါ်လှော်ပြီး မျက်နှာနှင့် လက်ဖဝါးများတွင် ဆေးလိမ်းသောဤ ဓလေ့သည် အသားအရေ ကာကွယ်မှု (အဓိကအားဖြင့် နေပူမှကာကွယ်ရန်) နှင့် အသတ်အမြင် ပေးစွမ်းသည်ဟု ဆင်ခြင်ကြသည်။ ၂၀၂၆ ခုနှစ်တွင် UNESCO သည် “Practice of Thanakha culture in Myanmar” ကို ဆန်းစစ်ဆဲ မှတ်ပုံတင်ရန် လျောက်ထားချက်တစ်ခုအဖြစ် ပြသနေသည်ဆိုသော အချက်ကပင် ဤ ဓလေ့ ၏ ကမ္ဘာ့ ရှိပါ ဝင်ပါ ကြောင်းကို အသိအမှတ်ပြုသောနိမိတ်ဖြစ်သည်။

သိကောင်းသောအချက်သနပ်ခါးသည် မြန်မာ့ ဘဝ၌ မျိုးစုတစ်မျိုးတည်းသာ ထုံးသောဓလေ့မဟုတ်ဘဲ အမျိုးသမီး၊ အမျိုးသားနှင့် ကလေးများ မည်သူမဆို ထုံးနိုင်ပြီး ဆုတ်ခွာ ဟောင်းနွမ်းနေသောဓလေ့မဟုတ်ကြောင်း ၂၀၂၆ ခုနှစ်တွင် UNESCO မှ မှတ်ပုံတင် လျောက်ထားချက်ကနေ ရှင်းလင်းသည်။

မြန်မာ့ ဘာသာစကားနှင့် ကဗျာ-ဂီတ အနုပညာ

မြန်မာဘာသာစကားသည် ဗမာနွယ်ဘာသာ ဖြစ်ပြီး တိဗက်-ဗမာ ဘာသာစကားတော် ၌ ပါဝင်သည်ဟု ဘာသာစကားသုတေသနပညာရှင်များ ဆိုကြသည်။ ဤဘာသာ ၏ ထူးခြားချက်မှာ အသံ တက်ကျ (Tones) ၃ မျိုး နှင့် ဝိဘတ်မပါဘဲ ကြိယာ၏ ရှေ့တွင် ပစ္စည်းထည့်သည့် ပုံစံ (pre-verbal particle system) ကိုသုံးသည်ဟု ဆိုသည်။ မြန်မာ့ ကဗျာ ဓလေ့တွင် ပျိုဆိုများ (Pyo-zaw, verse recitations) ၊ ကျော်ဆိုများ (Yama Zatpwe) နှင့် မ္ မြားဆိုမြောင်ဆိုသော ဇာတ်ကား ဂီတ တို့ပါဝင်သည်။ ရန်ကုန်မြို့ ၌ ဤ ရိုးရာ ဂီတ အနုပညာများကို မြင်မြင်ချင်း ကြားနိုင်ဆဲဖြစ်ပြီး ထိုအနုပညာများသည် ခေတ်သစ် ကိုရီးယား၊ ဂျပန်နှင့် မြန်မာပေါ့ပ် ဂီတနှင့် ဆက်တိုက် ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း ကြံ့ကြံ့ ခံ နေဆဲဖြစ်သည်။

မြန်မာ့ ယဉ်ကျေးမှု — အစားအသောက်နှင့် ထမင်းစားဓလေ့

မြန်မာ့ ယဉ်ကျေးမှုတွင် အစားအသောက်ဓလေ့သည် ပြောင်ပြောင်တောက်တောက် ထင်ဟပ်သည်။ မုန့်ဟင်းခါး (Mohinga) ကို မြန်မာ့ အမျိုးသားဟင်းဟု မကြာခဏ ဆိုကြပြီး မနက်ဖန် နံနက်ပိုင်း လက်ဖက်ရည်ဆိုင်များတွင် ဤဟင်းကို ပထမဆုံး ထမင်းအဖြစ် ရှာဖွေ ကြသည်။ မြန်မာ့ လက်ဖက်ရည်ဆိုင် ယဉ်ကျေးမှု (Tea House Culture) သည် လူမှုဘဝ ဆုံမှတ်တစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး ဤနေရာများတွင် စီးပွားရေး ညှိနှိုင်းမှု၊ မိတ်ဆုံပွဲများနှင့် ဘဝ ဆွေးနွေးမှုများ ဖြစ်ပွားလေ့ရှိသည်။ ရန်ကုန်မြို့ရှိ သမိုင်းဝင် မုန့်ဟင်းခါးဆိုင်များ ကိုလည်း ဆက်လက်ဖတ်ရှုနိုင်သည်။

မြန်မာ့ ရိုးရာ အစားအသောက်ပဓာနပါဝင်ပစ္စည်းပဓာနဖြန့်ဖြူးရာ ဒေသ
မုန့်ဟင်းခါး (Mohinga)ငါးဟင်းချို၊ ကြက်မျှော်၊ ကြက်ဥတစ်နိုင်ငံလုံး (အဓိကအားဖြင့် ဧရာဝတီတိုင်း)
လက်ဖက်သုပ် (Lahpet thoke)ဖောက်လက်ဖက်၊ ကြေညက်မျိုးစုံတစ်နိုင်ငံလုံး
ဆမ်းသုပ် (Shan Noodles)ခေါက်ဆွဲ၊ ကြက်သားသုပ်ဆေးရှမ်းပြည်နယ်နှင့် ဧည့်ဆိုင်များ
ငပိ (Ngapi)ငါးပုစွန် ဆားချက်ကမ်းရိုးတမ်းဒေသများ

တိုင်းရင်းသားလူမျိုးစု ယဉ်ကျေးမှုနှင့် ဗမာ ယဉ်ကျေးမှု ဆက်ဆံရေး

မြန်မာနိုင်ငံ၌ ၁၃၅ မျိုးကျော်သော တိုင်းရင်းသားလူမျိုးစုများ ရှိပြီး ကရင်၊ ရှမ်း၊ ကချင်၊ ချင်း၊ မွန်၊ ရခိုင်နှင့် ကယားတို့ ပါဝင်ကြသည်။ ဤလူမျိုးစုတစ်ခုချင်းစီ၌ ကိုယ်ပိုင် ဘာသာစကား၊ ဝတ်စားဆင်ယင်ပုံ၊ ပွဲတော်နှင့် ကဗျာဂီတ ဓလေ့ ရှိကြသည်။ “မြန်မာ့ ယဉ်ကျေးမှု” ဟုဆိုသည့်အခါ ဗမာ (Bamar) လူမျိုး၏ ဓလေ့ထုံးတမ်းများ ဆိုလိုသည်ဟု ယေဘုယျ နားလည်ကြသော်လည်း ကျန်တိုင်းရင်းသားများ၏ ရိုးရာ ဓလေ့တို့ကို ချမ်းသာမောင်း ဝင်ရောက်ဖြည့်ဆည်းကြသည်ကို လေ့လာသိမြင်ရသည်။

ဆင်ခြင်သင့်သောအချက်မြန်မာ့ ယဉ်ကျေးမှုကို ဗမာ ယဉ်ကျေးမှုမျှသာဟု ယူဆပါက ကရင်၊ ရှမ်း၊ မွန် ကဲ့သို့သော တိုင်းရင်းသားများ၏ ကောင်းမြတ်သောဓလေ့ ထုံးတမ်းများ ကျော်ချိနေကာ မြန်မာ့ ယဉ်ကျေးမှု ပြည့်စုံမှု ရနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

မြန်မာ့ ရိုးရာ ဝတ်စားဆင်ယင်မှု ဓလေ့

မြန်မာ့ ဝတ်စားဆင်ယင်ပုံ ဓလေ့တွင် လုံချည် (Longyi) ဟူသော မြန်မာ့ ဝတ်ရုံ အဓိကပါဝင်ပြီး ၎င်းသည် ကျားမ ခွဲခြားမှု မဆုံးနိုင်သောပုံစံ ဝတ်နိုင်သောဝတ်ပုံဖြစ်သည်။ အမျိုးသမီးများ ဝတ်သော လုံချည်ကို “ထမိန်”ဟုလည်းခေါ်ပြီး အမျိုးသားများ ဝတ်သောကို “လုံချည်”ဟုလည်းဆိုကြသည်။ ချင်းလုံး (Chinlone) ဟူသောမြန်မာ့ ဘောလုံး ကစားနည်းကဲ့သို့ ကျင်းပပွဲများတွင် ထိုဝတ်ဆင်မှုများ ပိုမိုဆင်ကြသည်ကိုတွေ့ရသည်။ ခေတ်သစ်ရန်ကုန်၌ လုံချည်ကို တောက်ပသော အဝတ်အစားဖက်ရှင်နှင့် ရောထားပြီး ဆန်းသစ်ဝတ်ဆင်မှုများ ဖြစ်ပေါ်နေဆဲဖြစ်သည်။

ဓလေ့ ယဉ်ကျေးမှု အစိတ်အပိုင်းဆောင်ရွက်ချက်ကမ္ဘာ့ ပြင်ပ အသိအမှတ်ပြုမှု
သင်္ကြန်ရေသဘင် ပွဲတော်နှစ်ဆန်းပြည့် မြန်မာ ရိုးရာ နှစ်သစ်ကူး ပွဲUNESCO မှတ်ပုံတင် ၂၀၂၄
သနပ်ခါး ထုံးမှု ဓလေ့အသားအရေ ကာကွယ် နှင့် ဆင်ကျင် ဝတ်ဆင် ဓလေ့UNESCO မှတ်ပုံတင် (လျောက်ထားဆဲ ၂၀၂၆)
ချင်းလုံး ကစားနည်းမြန်မာ့ ရိုးရာ ပုတ်ကစားနည်းUNESCO ဆင်စစ်ဆဲ
ဝါတွင်း ရဟန်းသွားဓလေ့ဗုဒ္ဓဘာသာ အလှူ ဓလေ့မြန်မာ ဘဝ ရေစီး ရောဂြ ဝင်ရောက်

မြန်မာ့ ယဉ်ကျေးမှု — ၂၀၂၆ ခုနှစ်တွင် ကြုံတွေ့နေသော စိန်ခေါ်မှုများ

Reuters ၏ ၂၀၂၆ ခုနှစ် ဇူလိုင်လ ၂၇ ရက်နေ့ သတင်းအချက်အလက်များအရ ပဋိပက္ခ တိုက်ခိုက်မှုများကြောင့် ၂၀၂၆ ခုနှစ် ပထမနှစ်ဝက်တွင် အရပ်သား ၄၅၀ ကျော် ကျဆုံးခဲ့ပြီး ဤပဋိပက္ခ ၏ ရိုက်ခတ်မှုသည် ယဉ်ကျေးမှုပွဲတော်များ ကျင်းပမှုနှင့် ဗုဒ္ဓဘာသာ ကျောင်းများ ဆောင်ရွက်မှုများအပေါ်ကိုလည်း ကြီးမားသောသက်ရောက်မှု ဖြစ်ပေါ်စေသည်ဟု ပညာရှင်များ ဆိုကြသည်။ ထိုသို့ဆိုသော်လည်း မြန်မာ့ ယဉ်ကျေးမှုသည် မြေကြီးအောက်ရောက်ပြီး ဆက်ကြောင်မဟုတ်ဘဲ ပြည်ပရောက် မြန်မာ ဒိုင်ယာစပိုရာ (Diaspora) နှင့် ပြည်တွင်းမြို့ ပြရှိ ပညာရှင်ကောင်းများမှ ဆက်ထိန်းသိမ်းကြသည်ကိုတွေ့ရသည်။

ယဉ်ကျေးမှု ဟူသည် စစ်ဘေးရှောင်ကာလတွင်လည်း ရပ်မနေ — မြန်မာ့ ဝတ်ဆင်မှု၊ ဂီတနှင့် ဘာသာရေး ဓလေ့တို့သည် စစ်မှန်သော မြန်မာ့ ဝိညာဉ်ကို ကိုယ်ပြုသည်။

မြန်မာ့ ယဉ်ကျေးမှု — မေးခွန်းများ အဖြေပေးချက် (FAQ)

မြန်မာ့ ဘာသာရေး ဆောင်ရွက်ချက် မည်သည့်ဘာသာ ဦးစားပေးသနည်း?

မြန်မာနိုင်ငံ၌ ထေရဝါဒ ဗုဒ္ဓဘာသာသည် ဦးစားပေးဘာသာဖြစ်ပြီး လူဦးရေ အများစုသည် ဗုဒ္ဓဘာသာကို ကိုးကွယ်ကြသည်ဟု World Bank ၏ မြန်မာ နိုင်ငံ ကိန်းဂဏာန်း ဒေတာများတွင် ဖော်ပြသည်။ ပြောင်ပြောင်တောက်တောက်ပင် ကရင်ချင်း အမျိုးအနွယ်များတွင် ခရစ်ယာန်ဘာသာ ကြွယ်ဝပြီး ရခိုင်နှင့် ဇာကိုယ်ကိုင် ဒေသများ၌ အစ္စလာမ်ဘာသာ ရှိသည်ကိုလည်း တွေ့ရသည်။

မြန်မာ့ ဓမ္မတာ ပွဲတော်မြောက်ပွဲများ မည်သည်တို့ ရှိသနည်း?

မြန်မာနှစ်ပတ်လည် ပွဲတော်မြောက်ပွဲများတွင် သင်္ကြန် (နှစ်သစ်ကူး)၊ ကထိန်ပွဲ (ဝါဆွဲ ကာလပြီး ရဟန်းသံဃာတော်များ ကျောင်းဆင်းသောပွဲ)၊ တွက်ဖြတ်သောပွဲ (ပြင်ဆင်ပွဲ)နှင့် ရွှေတိဂုံ ဘုရားပွဲ တပေါင်းပွဲတော် ကဲ့သို့သောပွဲများ ပါဝင်ကြသည်။ UNESCO မှ ၂၀၂၄ ခုနှစ်တွင် သင်္ကြန်ကို ကမ္ဘာ့ ရိုးရာ ယဉ်ကျေးမှု အမွေအနှစ်အဖြစ် ကြေညာ မှတ်ပုံတင်ခဲ့သည်ကို မှတ်ထားသင့်သည်။

မြန်မာနိုင်ငံ ၌ မည်သည့် ဘာသာစကားများ ပြောကြသနည်း?

မြန်မာ (ဗမာ) ဘာသာသည် တရားဝင် ဘာသာစကားဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် တိဗက်-ဗမာ ဘာသာစကားတော် ၌ ပါဝင်သည်။ ရှမ်း၊ ကရင်၊ ကချင်၊ ချင်း၊ မွန်နှင့် ဆင်ဆင်သောဘာသာ ကျိုင်းဆယ်ငြိမ်တော် ကဲ့သို့ ဘာသာစကား ရာနှင့် ချီ၍ ရှိကြသည်ဟု ဘာသာစကားပညာ ပညာရှင်များ ဆိုကြသည်။

မြန်မာ့ ဝတ်ဆင်မှု ဓလေ့ မည်ကဲ့သို့ ဖြစ်သနည်း?

မြန်မာ၌ ဝတ်ဆင်မှု ဓလေ့ ထဲတွင် လုံချည်သည် အဓိကဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ကျားမ မဆိုရပ် ဝတ်ကြပြီး ၎င်းကို ဘုရားဝတ်ပြုမှု ကနေ မဂ်လာဆောင် ဆင်ကျင်ပွဲအထိ ဝတ်ကြသည်။ ခေတ်သစ်ရန်ကုန်တွင် လုံချည်ဝတ်ဆင်မှုကို ဆန်းသစ်ဝတ်ဆင်ပုံ ၌ ရောစပ်ကာ ဖက်ရှင်ဒီဇိုင်းများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကိုတွေ့ရသည်။

မြန်မာ့ ယဉ်ကျေးမှုတွင် မည်သည်ကို မပြုသင့်သနည်း?

ဘုရားကျောင်းဝင်ရောက်ရာတွင် ရှပ်မဖြတ် ဖိနပ်မစီးဘဲ ဝင်ရောက်ရသည်။ ရဟန်းတော်များကို အမျိုးသမီးများ မထိ ခစားသင့်ဘဲ ကိုး ချမ်းမောင်းလိုပါက ကြားကပ်ပစ္စည်းတစ်ခုမှ တဆင့် ပြုလုပ်ရသည်။ မြန်မာ့ ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ ကိုင်တွယ်ဆောင်ရွက်မှုတွင် ဦးခေါင်းမြင့်ထားသောအချက်မှာ ဦးညွှတ်ညွှတ်ကိုးပါးကျင့်ကြံ ၍ ညံ့မည်ဆိုသောပုံစံကို ရှောင်ကြဉ်ရန်ဖြစ်သည်။ ကြမ်းတမ်းသောသဘောထားနှင့် ချောင်းအော်ခြင်းသည် မြန်မာ့ ဓလေ့ ကောင်းမွန်မှုကို ချိုးဖေါက်သည်ဟု ယူဆကြသည်။

ရန်ကုန်မြို့ ၌ မြန်မာ့ ယဉ်ကျေးမှုကို မည်ကဲ့သို့ ကြုံတွေ့နိုင်သနည်း?

ရန်ကုန်မြို့ ၌ မြန်မာ့ ယဉ်ကျေးမှုကို ရွှေတိဂုံဘုရား ဝတ်ပြုကန်တော့မှု၊ ထမင်းစားဆိုင်များ လမ်းဘေး တွင် မုန့်ဟင်းခါးစားမှု၊ ချင်းလုံး ကစားသဖွယ် ပန်းပိုင်ကစားနည်းများ ကြည့်ရှုမှုနှင့် ဒေသဆိုင်ရာ ကိုလိုနီ ခေတ် အဆောက်အအုံများ လမ်းလျှောက် လေ့လာမှု တို့ ကနေ ကြုံတွေ့နိုင်သည်။ ရန်ကုန်မြို့တွင်း ရှေးဟောင်းအဆောက်အအုံ လမ်းညွှန် သည် ၎င်းကို ဦးတည်ကြည့်ရှုသော ကောင်းမွန်သောအစပြုချက်ဖြစ်သည်။

အကောင်းဆုံး ကောက်ချက်များ — မြန်မာ့ ဓမ္မတာ ယဉ်ကျေးမှု

မြန်မာ့ ယဉ်ကျေးမှု ဆိုသည်မှာ ဗမာ ထေရဝါဒ ဗုဒ္ဓဘာသာ ဓမ္မတာ ထုံးတမ်းများမှ တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး တိုင်းရင်းသားများ ၁၃၅ မျိုး ကျော်ရှိသော ရောင်ချည်မဖြာနိုင်သောအသင်းကောင်းမြတ်ကြီးဖြင့် ပြည်ဝနေသည်ဟု ကောက်ချက်ချနိုင်သည်။ UNESCO မှ ၂၀၂၄ ခုနှစ်တွင် သင်္ကြန် ကို ကမ္ဘာ့ ရိုးရာ ယဉ်ကျေးမှု အမွေအနှစ်အဖြစ် ကြေညာ မှတ်ပုံတင်မှုနှင့် ၂၀၂၆ ခုနှစ်တွင် သနပ်ခါး ဓလေ့ကို မှတ်ပုံတင်ရန် လျောက်ထားဆဲဖြစ်မှုတို့ကြောင့် ဤ ဓလေ့ ထုံးတမ်းများ ကမ္ဘာ့ ကြောင်းကြားလာသည်ကို တွေ့ နိုင်သည်။ မြန်မာ့ လက်ဖက်ရည်ဆိုင် ယဉ်ကျေးမှု ကဲ့သို့ ဒေသဆိုင်ရာ ဆုံမှတ် ဓလေ့ ထုံးတမ်းများသည် ဤ ကြွယ်ဝသော ယဉ်ကျေးမှု ၏ နေ့စဉ် ထင်ဟပ်ချက်ဖြစ်ကြသည်။

အဓိက ကောက်ချက်မြန်မာ့ ယဉ်ကျေးမှု ဦးစားပေးနှစ်သက်မှုများမှာ ဘုရားကန်တော့ မှု၊ မိသားစု ပြုစုမှု (dana)၊ ရဟန်းသံဃာ ဦးလေးမှုနှင့် ပွဲတော်မြောက်ပွဲ ပါဝင်ပတ်သက်မှု တို့ဖြစ်ပြီး ဤတို့ကို ရန်ကုန် ကဲ့သို့ မြို့ကြီးများ၌ ဆက်လက် ကြုံတွေ့နိုင်ဆဲဖြစ်သည်။

အရင်းအမြစ်များ

แบ่งปันความรักของคุณ
Avatar photo

Nilar Swe

နီလာဆွေသည် မြန်မာ့အမွေအနှစ်နှင့် ခေတ်ပြိုင်ယဉ်ကျေးမှုကို လေ့လာရေးသားနေသော စာရေးဆရာမတစ်ဦးဖြစ်သည်။ ရန်ကုန်မြို့၏ ဘုရားပုထိုးများ၊ ဈေးများနှင့် ယဉ်ကျေးမှုပွဲတော်များအကြောင်း ရှစ်နှစ်ကျော် ရေးသားခဲ့သည်။

Articles: 125

Leave a Reply

သင့် email လိပ်စာကို ဖော်ပြမည် မဟုတ်ပါ။ လိုအပ်သော ကွက်လပ်များကို * ဖြင့်မှတ်သားထားသည်